Zoeken
  • Rosa Scholtens

De kern van de issue is simpel ...

Bijgewerkt: 7 aug 2019

En dat is een gebrek aan samenwerking. Tijdens mijn master onderzoek naar systeemverandering in de mode- en textielindustrie, ontdekte ik dat deze complexe, wereldwijde industrie maar één probleem heeft: een totaal gebrek aan samenwerking.

Lightmap @ Fashion Week Berlin, Panorama Fashion Fair

Begin dit jaar was ik in Berlijn voor Fashion Week, om daar de modebeurzen te bezoeken. Op die beurzen presenteren modemerken hun collecties voor hetzelfde seizoen volgend jaar. Er zijn verschillende beurzen. De Panorama is de meest conventionele beurs, Premium is wat vooruitstrevender, er zijn nog een heel aantal kleinere beurzen, waaronder de fashion forward beurs Seek, en er is een beurs voor duurzame merken.

Waarom positioneert dat wat gemeengoed zou moeten zijn zichzelf als uitzondering op de regel op een aparte beurs?

Enig onderscheid in beurzen is functioneel. Afhankelijk van wat voor retailer je bent kun je beslissen welke beurzen je wil zien. Alleen de sec duurzame beurs vind ik opvallend. Waarom positioneert dat wat gemeengoed zou moeten zijn zichzelf als uitzondering op de regel? Fragmentatie Branche organisaties roepen dat het duurzamer moet, grote ontwerpers roepen dat het duurzamer moet, duurzame modelabels schieten als paddestoelen uit de grond. Grondstoffen raken op en de oude lineaire manier van werken functioneert niet meer in een wereld waarin overconsumptie aan de orde van de dag is. Waarom staan de duurzame modemerken - de idealisten, de mensen die het duurzame wiel hebben uitgevonden, die ook weten hoe je daar geld mee verdient - dan totaal afgezonderd, als het 'bijzondere jongetje van de klas', geclusterd tussen mensen die hetzelfde denken als zij op een aparte locatie? Op het moment dat je als duurzame merken tussen 'reguliere' of 'conventionele' merken gaat staan, wordt duurzaam niet meer wat jou onderscheidt van de rest, maar wat jou met de rest verbindt. Je verbindt je kennis aan bedrijven die de stap nog niet hebben durven zetten. Je laat zien dat het zo ook kan, dat modisch en groen geen woorden zijn die op verjaardagen niet naast elkaar willen zitten, en je drukt je collega-modebedrijven met de neus op de feiten: het kan, dus waarom doe je het niet?


Complexiteit Het antwoord op die vraag is even voor de hand liggend als onbevredigend: omdat het systeem zoals we dat nu kennen niet gebouwd is op grootschalige duurzame verandering. En dat is waar ik onderzoek naar doe: het veranderen van het systeem zodat het wél klaar is voor grootschalige systemische verandering. De lineaire systemen zoals we die nu kennen gaan ervan uit dat we iets maken, het gebruiken en weer wegdoen. 'Wegdoen' is het eindstadium; daarna is er mentaal niets meer. Toch zijn er bedrijven die vervolgens met dat afval moeten dealen, en ik onderzoek hoe we van dat textielafval een interessante businesscase kunnen maken. Tijdens mijn master heb ik daar Fast Forward voor bedacht, een coöperatie voor circulariteit in de mode- en textielindustrie. Op dit moment verzamel ik partijen om mij heen om samen dit onderzoek verder uit te bouwen en toe te werken naar een functionerende coöperatie. De komende tijd zal ik meer over die zoektocht delen op deze plek.


Fast Forward - een coöperatie voor circulariteit in de mode- en textielindustrie.

Wil je van mijn posts op de hoogte gehouden worden? Volg me op Instagram of abonneer je op mijn nieuwsbrief.

70 keer bekeken
Abonnee worden van mijn super sporadische nieuwsbrief?

© 2019 - Rosa Scholtens